|
Pi Sayısının Kronolojisi
Yaklaşık İ.Ö.2000 Babilliler π = 31/8 kullanır.
Mısırlılar π =(
256/81)=3,1605 kullanır.
Yaklaşık İ.Ö.1100 Çinliler π = 3 kullanır.
Yaklaşık İ.Ö.550 Tevrat’ta π = 3 olarak geçer.
Yaklaşık İ.Ö.434 Anaksagoras çemberi karelemeyi
dener.
Yaklaşık İ.Ö.430 Antiphon ve Bryson tüketme
ilkesini bulur.
Yaklaşık İ.Ö.335 Dinostratos “çemberi karelemek”
için
kuadratriks (özel
bir eğri) kullanır.
İ.Ö.üçüncü yüzyıl Arkhimedes 96 kenarlı bir
çokgen kullanarak
310/71<π<31/7
olduğunu bulur. Ayrıca
çemberi karelemek
için bir sarmaldan yararlanır.
İ.S.ikinci yüzyıl
Caloudius Ptolemaios π = 3º8’30’’=377/120=3,14166 kullanır.
İ.S.üçüncü yüzyıl Wang Fau π =142/45=3,1555…
kullanır.
İ.S.263 Lui Hui π =
157/50=3,14 kullanır.
Yaklaşık 450 Tsu Ch’ung-chih 355/113
olarak bulur.
Yaklaşık 530 Aryabhata π =
62832/20000=3,1416 kullanır.
Yaklaşık 650 Brahmagupta π =
√10 =3,162… kullanır.
1220 Leonardo de Pisa
(Fibonacci) π = 3,141818…bulur.
1593 François Viète pi’yi
ifade etmek için ilk sonsuz çarpımı
bulur; Adriaen
Romanus pi’yi 15 ondalık haneye kadar hesaplar.
1596 Ludolf Van Ceulen pi’yi
32 haneye kadar hesaplar.
1610 Van Ceulen pi’yi 35
haneye genişletir.
1621 Willebrod Snell,
Arkhimedes’in yöntemini daha geliştirir.
1654 Huygens, Snell’in
tezlerinin geçerliliğini kanıtlar.
1655 John Wallis pi için
sonsuz bir rasyonel çarpım bulur.
Brouckner bunu
sürekli kesire dönüştürür.
1663 Muramatsu Shigekiyo
Japonya’da yedi doğru basamak bulur.
1665-1666 Isaac Newton kalkülüsü
keşfeder ve pi’yi en az on altı
haneye kadar
hesaplar; bu buluşu 1737’de, ölümünden sonra
yayınlanır.
1671 James Gregory arktanjant
serisini keşfeder.
1674 Gottfried Wilhelm
Leibniz pi için arktanjant serisini keşfeder.
1699 Abraham Sharp pi’yi 72
ondalık haneye kadar hesaplar
1706 John Machin pi’yi 100
haneye kadar hesaplar; William Jones
çemberin oranını
ifade etmek için π simgesini kullanır.
1713 Çin sarayı pi’yi 19
basamağa kadar gösteren Su-li Ching-yun
adlı eseri yayımlar.
1719 Thomas Fantet de Lagny
pi’yi 127 haneye kadar hesaplar.
1722 Tatebe Kenko Japonya’da
40 basamak bulur.
1748 Leonhard Euler, Euler
teoremi ile
π ve
π² serilerinin de yer
aldığı İntroductio
in analysin infinitorum’u yayımlar.
1755 Euler çok hızlı
yakınsayan bir arktanjant serisi bulur.
1761 Johann Heinrich Lambert
pi’nin irrasyonel olduğunu kanıtlar.
1775 Euler pi’nin aşkın sayı
olduğunu öne sürer.
1794 Georg Vega pi’yi 140
ondalık haneye kadar hesaplar;
A. M. Legendre π ve
π²’nin irrasyonel olduğunu kanıtlar.
1844 L. K. Schulz von
Stassnitzky ve Johann Dase iki aydan
kısa bir sürede
pi’yi 200 haneye kadar hesaplar.
1855 Richter pi’yi 500
ondalık haneye kadar hesaplar.
1873 Charles Hermite e’nin
aşkın sayı olduğunu kanıtlar.
1873-1874 William Shanks pi’nin 707
ondalık haneye kadar yaptığı
hesaplamayı
yayımlar.
1874 Tseng Chi-hung Çin’de
100 basamak bulur.
1882 Ferdinant von Lindemann
pi’nin aşkın sayı olduğunu kanıtlar.
1945 D.F.Ferguson, Shanks’ın
hesaplarının 527 haneden sonra
yanlış olduğunu
bulur.
1947 Ferguson masaüstü hesap
makinesi ile 808 hane hesaplar.
Bu sonuca ulaşmak
yaklaşık bir yılını alır.
1949 ENİAC 2037 haneyi yetmiş
saatte hesaplar.
1955 Norc 3089 haneyi on üç
dakikada hesaplar.
1959 IBM 704(Paris) 16.167
ondalık hane hesaplar.
1961 Daniel Shanks ve John
Wrench, IBM 7090(New York)
kullanarak 100.200
haneyi 8,72 saatte hesaplar.
1966 IBM 7030(Paris) 250.000
ondalık hane hesaplar.
1967 CDC 6600(Paris) 500.000
ondalık hane hesaplar.
1973 Jean Guilloud ve
M.Bouyer CDC 7600(Paris) kullanarak
1 milyon ondalık
haneyi 23,3 saatte hesaplar.
1983 Y.Tamura ve Y.Kanada
HITAC M-280H kullanarak
otuz saatten az bir
sürede 16 milyon basamak hesaplar.
1988 Kanada, Hitachi S-82o
kullanarak 201.326.000 basamağı
6 saatte hesaplar.
1989 Chudnovsky kardeşler 480
milyon basamak hesaplarlar;
Kanada 536 milyon
basamak hesaplar;
Chudnovsky’ler 1
milyar basamak hesaplar.
1995 Kanada 6 milyar basamak
hesaplar.
1996 Chudnovsky kardeşler 8
milyarı aşkın basamak hesaplar.
1997 Kanada ve Takahashi 51,5
milyar
(3x234) basamağı bir
Hitachi SR 2201 ile 29 saatten biraz
fazla bir sürede hesaplar.
|